idol

aack. Gusto ko pa namang manalo si Blake sa American Idol. Diba ang cool nung beatbox style niya. But whatever. American Idol = aaahhh-ooohhh-high-note-ballad-whatever divas.

ang weird panoorin ni Victor Garber sa Justice kasi nasanay ako sa kanya na napaka-cold as Jack Bristow sa ALIAS.

self-proclaimed super twins kami sa sillag at sabi ni Joanna, ako na raw si Super T. parang double-meaning a...

napanaginipan ko kagabi si stageone. [teka, tama ba yung codename na yun?]

matapos ang second run ng CRS, same subjects pa rin yung na-enlist ko.

ang boring.

alam niyo ba na sa UP...

nakakatawa. malafreshman survival kit content ang post na ito. naaaliw lang ako basahin ang mga ito dito.

• Ang ISMED ay ibinigay ng mga Hapon.
• Ang taas ng Oblation ay 3.5 meters. Ito ay nagsisimbulo ng 350 taon ng pananakop ng mga Kastila.
• Ang orihinal na estatwa ni Bonifacio sa Balintawak ay nalipat sa harap ng Vinzon’s Hall.
• Ang kulay ng mga pangunahing gusali ay itinulad sa kulay ng mga gusali sa Harvard University.
• UP lang ang may simbolong tao sa lahat ng mga unibersidad.
• May 12 flagpoles sa University Avenue.
• May 22 poste ng ilaw sa university avenue.
• Ang Beta Way ay 227 metro ang haba.
• Ang AS Walk ay 302 metro kahaba.
• 1952 ng itinayo ang pinakamatatandang bulwagan sa UP; Bulwagang Benitez at Malcolm at Bulwagang Palma at Melchor.
• Merong 224 parking slots sa AS parking lot.
• Ang UP Post Office ay dating nasa malapit sa Vanguard building bago ito lumipat sa gusaling malapit sa SC.
• Mayroong 281 puno ng acacia sa academic oval, 109 sa outer lane at 172 sa inner lane.
• Isa lang ang intersection sa UP na gumagana ang traffic lights. Ito ay ang intersection ng Eng’g at tennis courts.
• Ang Acad Oval ay may 16 na humps.
• May tatlong elevators sa UP: sa mainlib, cba, at eng'g.
• Isa lang ang coconut tree sa sunken garden.
• Ang lagoon ay dating golf course.
• ang kamia residence hall lang ang dormitory sa UP na walang basketball/volleyball court
• may 25 steps ang AS steps.
• ang bluebook ay may 12 pages at 27 writing lines per page. at mas mura ng 25 cents pag sa coop ka bumili.
• dati sa PHAn kung saan naroon ang UPCAT office may pusa na ang pangalan ay surprise: Upcat. ngayong lumipat na ang UPCAT office sa pagitan ng educ at bio, dun din nagsilipat yung mga descendants ni Upcat. Dineklara na nga ng BOR na endagered species sila eh casi inu-uwi ng mga UPCAT applicants para daw pang goodluck charm.
• Ang kalye sa pagitan ng Educ at PHAN ay Africa Street.
• sa UP lang (ata) may prof na pumapayag mag yosi sa loob ng classroom ang estudyante.
• Ang MAINLIB ang original ADMIN office ng UP. 9 Floors ang original design nito. May elevator ito at sa isang floor dalawa ang pinto nito!!! Forbidden ang access sa archives. Kailangan mo ng "Act of Congress" para mabuksan ang mga student files noong 'WW2'.
• May "ninja" sa 3rd floor ng Vinzon's Hall at may "masahista" sa loob ng (photography) dark room ng Philippine Collegian.
• May basement pa noon ang Palma Hall. Noong panahon ni Marcos at Martial Law, doon nagtitipun-tipon ang mga tinaguriang "intelektwal" sa iba't-ibang larangan upang pag-usapan ang mga nangyayari sa panahon.
• May kwadra ng kabayo sa College of Fine Arts. Dati rin itong Veterinary Hospital.
• Ang Sundial sa tabi ng NCTS building ay hindi dati doon nakalagay.

at ang pinaka-malufet:

• Sa Sarah's mo lang pwedeng murahin ang ibang prof ng harap-harapan.

awan maaramid

I've recently updated the layout of my blog.
***

I kind of hate my schedule. I'm not yet enlisted in Eng12, AralPil12, and CWTS.
***

Our provincial org, UP Sillag, is going to conduct a college admission rest review. I'm looking forward to it. When Joanna and I went to different schools last week to promote this review we're conducting, nagkaroon kami ng mga best friends. hahahaha. ;p

UP Sillag CAReS / College Admission Review Sessions / June 1 (English & Science) & 2 (Math & Exam), Lorma College Special Science High School - San Juan Campus / P150 / contact: Jairus 09182455759 or Christine 09272973581.

***

I don't really read comments on my blog kasi I know naman na not a lot people read my blog. Pero about two (or more) weeks ago, nagtrip akong basahin yung mga comments dun sa blog dito. A lot of the comments are like ads posted by other people promoting their own or something. And then I found this comment on one of my posts last June or July. At first, I didn't even read who posted it. It read: "congrats. UP ka pala... blah blah blah (medyo mahaba eh)" tapos yung huling line read: "nga pala, si Julius to"

Waaa. ano yun? bakit ba ngayon ko lang ito nabasa?! I clicked on the link to his profile pero blocked naman or something. I felt tuloy na baka hindi siya yun, baka it's someone I know who made this fake comment para ako'y patripan na pakiligin pero sorry na lang kasi late ko na nabasa. pero more likely naman na si Julius nga yun talaga.

tapos last week, nag-resume ako sa pagbabasa ng mga comments. Tapos I found another comment na naman. Ngayon naman, yung kapatid ni Julius ang nagpost. "nice story on my brother" tapos post din siya dun sa isa kong post na may mga pictures pa galing sa Sirib quiz show. hahaha. natatawa ako. ang adik ko pala. hehehehe.
***

Sobrang napaiyak na naman ako nung napanood ko yung 'A Walk to Remember' kagabi.

brokensunset

ayun. brokensunset.blogspot.com na ulit ang blogspot address ko.

may seventeen

ada result nan diyay CRS. Upat met ti naalak na subject - EEE13, EEE33, EEE34 ken Math 54. Haan ku ammu nu maragsakan ak ta diyay prof ko last sem ti math 53 ket isuna manen ti prof ko tata. Nalaing met isuna na agisuro ngem nagrigat met nu agpa-exam. Makapaawan ganas nu isubli nan diyay result ti exam mi. ijay met eee subjects ko ket dagiyay prof ku kuma met laeng last sem ti agablin na prof ko. nagimot met ti crs. haan dak pay inikan ti GE subject, uray maysa laeng kuma. Nagrigat ngamin nu manual enlistment ta haan ak met tri-col tapos diyay apelido pay ket agrugrugi ti 'p'.

kayat ku mamet na agisurat ditoy iti ilokano. haan dak met masurun nen ta haan da metten mangeg nu kasatnu ak agsasau.

awan maaramid ko.

yearbook trip

I just got my copy of our yearbook. I was kind of bored from reading the messages. I noticed that among those who included me in their Thank You messages, only Nicolo used my name, Danielle. Lahat eh Ayi na yung ginamit. Wala lang. Pansin ko lang. James' message was really funny - those aliases he used on his friends, he even thanked Sir Binas-o and Sir Dacanay (kailangang kilala mo si James para matawa ka sa mga to). I also liked Andrew's message. one-liner: "Thank you world! yes! I did it!" Tapos dun sa message ni Ralph, he referred to his barkada as Tour De CR Boys. wala lang. nakakatuwa. Dun naman kay Benjoe, merong: "IV Galileo... Thank you sa lahat ng tulong ha?... Sa mga lagi kong kasama... eh salamat sa samahan ha?" What's with the "ha?" ? Peace tayo, benjoe ha. Dun naman sa profile ni Kaleb, ang motto niya eh "Forewarned is forewarned" pero sa aking pagkakatanda, hindi yun yung motto niya pero di ko maalala kung ano dapat yung eh basta natatandaan ko nung nagbabasa kami ng mga profiles ng yearbook, kanya yung nagstand-out yung motto kasi parang ang lalim or something. Tapos when I read the last lines in the message I wrote, I was like "ew. yak naman ako."

Binalak kong gumawa ng Okrayable Yearbook Profiles pero. Puro thank you's and whatever naman yung mga messages nila. So, I've decided to post na lang etong Class Prophecy. In the Yearbook, this is in a form of a story but I've just listed here na lang each person's prophecy. Here goes:

IN THE YEAR 2020:

Atty. Faye Angeli Liwanag-Yuzon and Atty. Raymark Estrada are working on a case involving a rich clan said to be connected with drugs.

Atty. Daphne Oredina recently addressed the UP Political Science graduating class.

Danya is a dermatologist who specializes in LASER treatment. Joyce pioneered the use of tar cream. Both are known in America and Europe. Joanna is the consultant of their own company, JTL Geodetic Engineering Services. Althea is a dermatologist who caters to Philippine celebrities like Ella Guevarra and Mikaela Ramirez.

Kharl successfully discovered a cure for skin cancer.

Annette and Abigaile are Asia's most sought-after painters.

Aiza owns a building with an amazing landscape. Dianne Jade is an interior designer. Kim Hufana is an architect.

Kerwin and Lester plays for the Detroit Pistons. Lester is known as "Hard Court's Bad Boy" and a hall of famer for having the most number of MVP awards. Christine is the chief nurse of the State Hospital in Miami andis now married to Kerwin. They have a 6-year-old son named Wesley. (Ay nako, gaya-gaya.)

Joan Guerra is a teller at Bank of the Philippine Islands. Aldriah is the bank manager.

Czarina and Zeena had their first concert here in the Philippines, part of their world tour for their 5th album under Sony Records. (And it is only after releasing 5 albums that they realize they want to have a concert here in the Philippines, their own country - but clearly, they seem to have forgotten that.)

Andrew is one of the most celebrated dancers of Jojo, the first Filipino to perform on Madison Square Garden. (cochal!)

Reinalyn and Donnabelle are Asia's Lhuillier and Versace. Gladys is a shoe designer with her own line, Shoesee.

Atty. Almira Ancheta celebrated winning over a multi-million case against one of the world's most powerful leaders.

Dr. Jonee Valmoja is a well-known pediatrician in the Philippines who has jsut finished attending the International Doctors Conference in Italy.

Architects Bernard, Nicolo, James, Mio, Benjoe, Caasi, Chicky and dominick build Hotspot, the most famous architectural design in the world.

Dino, Kenneth, Jorge, Kaleb, Fema and Julio (what an odd group of people) own a company that creates softwares and online games. The company has exceeeded Microsoft Corporation's sales for five years now.

Ralph is a famous international rock star who has his own clothing line. Shamira is a hiphop sensation and a WNBA player.

Conrado and Donna are super models. (what must it be like to see their billboards?) They endorse Armani suits and Anne Klein watches. Hazel is the photographer behind some of their billboards. She released her portfolio entitled "Candid Shots".

The President of the Philippines recently awarded Jezebel "Most Outstanding Civil Engineering". (ay may ganun pala. haha. pag naging president ako, kay Julius ko to ia-award. hehehe)

Patrick, Lennie, Brylle, Dian and Eden are designing the twin towers of the Philippines, which they expect to exceed Taipei 101.

Ada is a top news anchor at CNN. (nakaka-envy... wahahahaha... peace!)

Keithlyn is a pharmacist who owns Mercury Drug. Adona manages FilAm Drug.

Reina and Krista put up a foundation for the less fortunate.

Ichie is California's most successful entrepreneur in the field of technology. (Akala ko ba magiging PHARMACY siya?)

Khero and Kathy own the number one flower shop in New Jersey. Mary verntured inot the food industry in Florida.

Doctors Jason, Marvin, Amit, Lupanch, Hannah, Alvin, Shema, and Aaron (Akala ko pa naman magiging sikat na guitarer siya. wahaha. guitarer. wahahaha) are on a medical mession to South Africa to help hunger-striken families.

Ronie, Wilfredo, Vicki, Cristy, Sheryl and Dana are chief nurses in private hospitals in London, Germany, Ireland, France Canada and Los Angeles.

(At bakit madaming umalis sa ating bansa? Hay, saan patungo ang bayan nating ito?)

Danielle Padilla, together with her fiance, Wesley Gonzales, put up a computer company.

Joke lang.

Ang sabi sa Class Prophecy, I'll be the author of a book entitled "Lowered Expectations".

ASA.

tanong ko lang, anong nangyari kay Morris?

pagtatapos

Gusto ko lang i-share tong na-receive kong forwarded na e-mail, yung speech ng valedictorian ng UP this year [hehehe. nakaka-aliw minsan na-feature siya sa isang publication di ko sure kung kule yun o UP newsletter tas sobrang kamukha niya yung isang orgmate ko sa erg, si Nicky] anyways, eto yung speech niya:

Mikaela Irene Fudolig – BS PhysicsSpeech at the Commencement
Exercises, UPDApril 22, 2007

One of the things that strike me as
being very “UP Diliman” is the way UPD students can’t seem to stay on the
pavement. From every street corner that bounds an unpaved piece of land, one
will espy a narrow trail that cuts the corner, or leads from it. Every lawn
around the buildings sports at least one of these paths, starting from a point
nearest to the IKOT stop and ending at the nearest entry to the building. The
trails are beaten on the grass by many pairs of feet wanting to save a fraction
of a meter of traveling, no matter that doing so will exact some cost to the
shoes, or, to the ubiquitous slippers, especially when the trails are
new.
What do these paths say about us, UP students?
One could say that the
UP student is enamored with Mathematics and Pythagoras, hence these triangles
formed by the pavement and the path. Many among you would disagree.
Others
could say that the UP student is naturally countercultural. And the refusal to
use the pavement is just one of the myriads of ways to show his defiance of the
order of things. This time, many would agree.
Still, others will say that the
UP student is the model of today’s youth: they want everything easier, faster,
now. The walkable paths appeal to them because they get to their destination
faster, and presumably, with less effort. Now that is only partly true, and
totally unfair.
These trails weren’t always walkable. No doubt they started
as patches of grass, perhaps overgrown. Those who first walked them must have
soiled their shoes, stubbed their toes, or had insects biting their legs, all in
the immovable belief that the nearest distance between two points is a straight
line. They might even have seen snakes cross their paths. But the soiled
footwear, sore toes, and itchy legs started to conquer the grass. Other people,
seeing the yet faint trail, followed. And as more and more walked the path, the
grass gave in and stopped growing altogether, making the path more and more
visible, more and more walkable.
The persistence of the paths pays tribute to
those UP students who walked them first – the pioneers of the unbeaten tracks:
the defiant and curious few who refuse the familiar and comfortable; the
out-of-the-box thinkers who solve problems instead of fretting about them; the
brave who dare do things differently, and open new opportunities to those who
follow.
They say how one behaved in the past would determine how he behaves
in the future. And as we leave the University, temporarily or for good, let us
call on the pioneering, defiant, and brave spirit that built the paths to guide
us in this next phase of our life.
We have been warned time and again. Our
new world that they call “adulthood” is one that’s full of compromises, where
success is determined more by the ability to belong than by the ability to
think, where it is much easier to do as everyone else does. Daily we are
bombarded with so much news of despair about the state of our nation, and the
apparent, perverse sense of satisfaction our politicians get from vilifying our
state of affairs. It is fashionable to migrate to other countries to work in
deceptively high-paying jobs like nursing and teaching, forgetting that even at
their favored work destinations, nurses and teachers are some of the lowest paid
professionals. The lure of high and immediate monetary benefits in some low-end
outsourcing jobs has drawn even some of the brightest UP students away from both
industry and university teaching to which they would have been better
suited.
Like the sidewalks and pavement, these paths are the easiest to take.
But, like the sidewalks and pavement, these paths take longer to traverse,
just as individual successes do not always make for national progress. The
unceasing critic could get elected, but not get the job done. The immigrant
could get his visa, but disappear from our brainpower pool. The highly paid
employee would be underutilized for his skills, and pine to get the job he truly
wants, but is now out of his reach. And the country, and we, are poorer because
of these.
Today, the nation needs brave, defiant pioneers to reverse our
nation’s slide to despair. Today, we must call upon the spirit that beat the
tracks. Today, we must present an alternative way of doing things.
Do NOT
just take courage, for courage is not enough. Instead, be BRAVE! It will take
bravery to go against popular wisdom, against the clichéd expectations of family
and friends. It will take bravery to gamble your future by staying in the
country and try to make a prosperous life here. It might help if for a start, we
try to see why our Korean friends are flocking to our country. Why, as many of
us line up for immigrant visas in various embassies, they get themselves
naturalized and settle here. Do they know something we don’t?
Do NOT just be
strong in your convictions, for strength is not enough. Instead, DEFY the
pressure to lead a comfortable, but middling life. Let us lead this country from
the despair of mediocrity. Let us not seek to do well, but strive to EXCEL in
everything that we do. This, so others will see us as a nation of brains of the
highest quality, not just of brawn that could be had for cheap.
Take NOT the
road less traveled. Rather, MAKE new roads, BLAZE new trails, FIND new routes to
your dreams. Unlike the track-beaters in campus who see where they’re going, we
may not know how far we can go. But if we are brave, defiant searchers of
excellence, we will go far. Explore possibilities, that others may get a similar
chance. I have tried it myself. And I’m speaking to you now.
But talk is
cheap, they say. And so I put my money where my mouth is. Today, I place myself
in the service of the University, if it will have me. I would like to teach, to
share knowledge, and perhaps to be an example to new UP students in thinking and
striving beyond the limits of the possible. This may only be a small disturbance
in the grass. But I hope you’ll come with me, and trample a new path.
Good
evening, everyone.

Okay lang pero di ko masyadong gusto. pero opinyon ko lang naman to.

anyways, meron akong dalawang nabasa na valedictory speech (2005 at 2006) na sobrang nagandahan ako. eto basahin niyo: valedictory speech (Anna Theresa licaros) // valedictory speech (Donald Ngwe)

il dire*

Dahil wala akong magawa ngayon [ay, actually, meron akong ginagawa pero wala lang, baka sabihin ng iba ano...], binabasa ko yung mga dati kong entries sa blog na 'to. Naaaliw ako, more than a year na rin tong brokensunset. Last time, tinanong ni Faye kung saan ko raw ba nakuha yung "brokensunset". Kung papakinggan mo kasi, parang may deeper meaning or something, pero wala. Brokensunset yung pangalan nung dati kong column sa Insights. Dati, gusto ko sa Hale, ayun, yung broken eh galing sa broken sonnet. Tapos yung sunset, di ko maalala kung saan ko eksaktong nakuha yun, basta galing lang yun sa peyups.com. Minsan, gusto kong baguhin yung pangalan ng blog na 'to, palitan ng something na mas may sense o something na mas may meaning sa akin pero ayoko na rin kasi isang beses lang ako nakapagsulat dun sa nasabi kong column sa Insights. So parang eto yung extension nung column na yun.


Natutuwa ako habang binabasa yung mga lumang posts. Ako ba yan? Yak, talaga. Ang emo ko. Ang korni ko. May mga entries ako na gustong burahin [ala. bakit ko ba to sinulat dito? pano ngay kung nabasa niya to? ala. nakakahiya] pero hinahayaan ko na lang.


Hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon nagblo-blog pa rin ako. Wala namang nagbabasa nito. Pero naaaliw lang ako sa aking kunwaring pagshe-share ng mga bagay bagay sa buhay ko.


===


last time, nagkita-kita kami nina Faye at Jonee. Nagbadminton kami. Grabe. I lost three pounds pero bumalik din yung three pounds na yung nung kumain kami dun sa bahay nina Faye. Ayun, nanood kami nung A Millionaire's First Love. nakakakilig. wala lang.


Sobrang natutuwa ako pag nagkikita-kita kami tuwing vacation. Iba-iba kasi yung mga schools namin kaya syempre tuwing vacation lang kami nagkikita-kita. Ayun. sobrang I feel blessed sa aming friendship. Wala lang. Noon kasi, I have this fear na baka pag nahiwahiwalay kami, parang things will change, na parang di na kami friends [napaka-childish ko talaga] pero hindi naman naging ganun. Kahit na we don't see each other all the time, andun pa rin yung connection eh. Tapos ganun pa rin yung feeling ko, na ang saya saya nila kasama, na I could tell them everything.
basta. ganun. malabo lang talaga ako mag-explain.


===


Kanina, medyo naglinis ako dun sa kwarto tapos nung dumaan ako sa sala para magtapon ng basura, sabi ni Lorenz "waaa. Hindi ikaw ang ate ko!!"


Tapos na ang mga araw ng aking pagmumukmok sa kwarto at walang hanggang panonood ng ALIAS. Alam niyo kung bakit?


kasi masaya na ako :)



* il dire, which means "the telling", is the last episode of ALIAS I saw.

random quotes

"Ang KJ naman, thesis lang" - Kuya Ray

[wahahaha. Ito ang sabi niya nung nalaman ang dahilan kung bakit wala si Ate Jill sa sem-ender/induction ng Sillag nung Monday last week.]


Speaking of Sillag, medyo naging "active" ako this past few months. hehe. Nung start ng second sem, hindi naman ako nag-aattend masyado sa mga GA pero this year, ayun nag-aattend na rin ako. Since nagsimula yung activity with Rev's (classmate ni Kuya Dustin in a BA class or something) group, nagpupunta na ako dun sa mga GAs and activities. Nung unang meeting kasi with the group, sinabi nila yung tungkol sa kanilang project na kung saan io-observe nila yung org tapos i-evaluate, magbigay ng mga suggestions, etc tapos tinanong kami isa isa kung bakit kami namomotivate na sumali/mag-found nitong org na to. Tapos nun sabi ko, hindi ko alam. Ininvite lang ako tapos um-oo na ako kasi wala namang app process, di naman masyadong matrabaho, parang "ayos lang, sige na nga". Tapos nun narinig ko yung mga reason nung mga upperclass (yung mga nag-found) sa org. Nakwento nila yung mga experiences nila na kapag tinatanong sila kung saang province sila galing at sinasagot nila eh "La Union", tinatanong nila kung saan yun ("sa Cebu ba yun?"); ayun parang gusto nilang makilala yung La Union sa UP. Tapos sabi ni Ate Flau, gusto ko raw niya na parang pag nasa LU siya, andun pa rin yung identity niya as an isko/iska. Dati, ang tingin ko kasi parang "wala lang", parang gusto lang nilang gumawa ng org nila tapos ayun nalaman ko na gusto pala nila na marecognize yung LU sa UP, na gusto nilang mag-give back sa province namin.


Ayan, balik tayo dun sa sem-ender/induction. Kasama namin dito yung Baguio chapter ng Sillag. Acapulco yung venue. Masaya. outnumbered ang Diliman. hehehe. Ayos lang. Ang daming mga Bio majors sa Baguio, pansin ko lang.


Nag-games kami. Una ay yung parang get-to-know-chorva ni Ate Jai. May idinikit siya sa noo namin paper na concealed yung laman tapos nung nalagyan na kaming lahat, ni-reveal na yung laman tapos yung mga adjectives na andun yun yung parang mga traits namin at hahanap kami ng tao na may gusto nung mga yun. I-interview. get to know each other. Meron nang-approach sa akin nung una, tinanong ako kung gusto ko yung mga traits na yun, sabi ko "hindi eh". Bad, Ayi, bad. After makahanap ng partner at nag-interview. Isa isa naming sinabi sa group yung mga bagay na nalaman namin tungkol dun sa partner namin. tapos in-explain yung point nung game na yun. Hindi lahat eh nakakuha ng magandang adjective kaya syempre, hindi assured na may gustong makapartner ka. Actually, hanggang dun lang na part yung pinakinggan ko. (lagot ka kay Ate Jai) Wala lang. Napaisip ako kasi diba nga yung merong akong inayawan. Wala lang. Hindi naman necessarily na eto yung mga characteeristics naman pero dun sa time na yun, naisip ko lang yung mga hindi magagandang characteristics ko (na medyo marami ata), napaisip ako kung bakit ayaw ko na yung isang tao eh may ganitong trait eh ganun din lang naman ako. Wala lang. Parang ang unfair ko naman. tama na nga.


Sunod na game ay yung waterball. Ayun batuhan lang ng mga plastic na may lamang tubig.


Tapos nun, nagsisisigaw lang kami dun. Naligo na sila, bumalik kami sa cottage, kumain, nagkwentuhan, dumating si Faye, ayun nagkwekwentuhan lang kami hanggang dumating sina Mama at sinundo ako. hehe.


Active pala yung yahoogroups namin ngayon. hehe. natuwa naman ako. everyday (almost) na may narereceive akong update. Wala lang. Napansin ko lang. Nakakatuwa naman.



***



(singing) "umaasa kahit na wala na..." -Lorenz


Nakaupo lang ako sa may kama tapos bigla niyang kinanta yung linyang iyon tapos sinampal ako. Ano ba?! Nakatunganga lang ako eh. Hindi ko alam kung saan kinukuha ng kapatid ko ang mga theory niya tungkol sa mga nangyayari sa buhay ko.



***



(Ang transformation ng graph ng equation ay) parang pagshi-shift sa course, reflect muna bago mag-shift. - Ma'am Bargo


Sinabi sa amin ito ni Ma'am Bargo sometime last year. Relatively, marami sa mga blockmates/batchmates ko ang magshi-shift sa ibang course next sem. Wala lang. Napag-uusapan lang namin ni Joseph M. last time. Natatakot ako. Actually, nahihirapan na rin ako sa CoE pero stick to EEE pa rin ang drama ko. Natatakot ako kasi baka pag dating pa 2nd/3rd year eh bigla kong ma-realize na ayoko ko pala sa CoE o baka mapatalsik ako sa department dahil sa retention rule or something. wala lang. nakakatakot.



***



aaaccckkk. ang boring ng summer. paulit ulit ko lang pinapanood ang ALIAS, Little Manhattan at Never Been Kissed. Ewan.

tapos na...

...ang second sem

Yung week bago yung finals, medyo nalulungkot ako dahil matatapos na 'tong sem na to eh nag-eenjoy pa naman ako. Tapos ngayon, parang naisip ko na "ako? nag-enjoy?". Well, somehow, nag-enjoy naman ako pero... parang iba kasi yung feeling. Ngayong second sem kasi, medyo mas tahimik, mas wala akong ginagawa, parang wala lang. parang ang bilis natapos tong sem na to. ayos lang din.

Wala akong mga kwento ngayon. Boring ang second sem. Madalas nung first sem, naghahanap ako ng tsismis tungkol sa mga dating kaklase, para bang namimiss ko sila or something. Pero nung 2nd sem, hindi na. Nawalan na rin ako ng gana. Madalas, may sarili akong mundo. Lumalayo ako sa mga tao sa dahilang hindi ko rin alam. Most of the time, meron akong sariling mundo.

ayun. masaya. tapos na ang second sem.

[PS hindi pala ako magsummer. dati, gusto ko. pero ngayon ayoko na. dahil (1) pumasa naman ako sa math 53 (yes! hehe. hindi ako makatulog ng maayos mula nung binigay yung result ng 4th LE. pero ngayong nalaman kong pumasa ako, ok na ako.) (2) kailangan kong magpahinga ("talaga lang ha?")]

tapos na...

ang Christmas break.
grabe. nakakalungkot. pasukan na naman kasi. actually, hindi ko naman iniisip yung pasukan eh. Wala lang. Parang ayaw ko nang umalis ng sanfer.

=xmas pictures to be posted S0On=

unang banat

...

An open letter to all my high school batchmates, teacher and other people who became a part of my high school life:

Hoy! Kamusta na kayong lahat? Sana ay wala kayo sa mabuting kalagayan, sana ay may depressed, nabuntis, nakabangga, nagtanan, nakipagbreak sa boypren o gelpren, nagkikipagaway, nag-asawa na o napatalsik sa eskewlahan; para naman meron tayong mapagtsismisan. Joke lang. Seryoso. Kamusta na kayo? Sembreak ko na at gusto ko kayong makitang lahat kahit yung mga kinakainisan ko. Hoy! Magpakita naman kayo! Badtrip-in niyo uli ako.

Seryoso na ulit. Nagpunta ako sa Lorma San Juan kahapon. Una kong binisita ang library. Suki ako ng library. Dito ako nagrereview pag may mga quizbee. Dito nagaganap ang mga meetings ng Insights at CCE. Dito rin minsang tumira si Arwana na ilang beses din akong pinagalitan. Ahihihi. Namiss ko si Ma’am MJ ang librarian na super bait sa akin. Hahahaha. Bigla kong naalala nung gawaan na ng thesis, lahat andito na sa library. Yung iba, hindi naman talaga nagreresearch, gumagamit lang ng computer. Nagrereview si Valerie at Denica para sa regional quizbee ng Namnama. Hahaha. Kasali din ako dati dyan. Ang saya sumali sa sirib quizbee. Da best.

Nakita ko ulit si Ma’am Jaime, Sir Dacanay, Ma’am Subala at si Ma’am Villar. Wala naman bago. Na-meet ko na rin yung kapatid ni Jorge, si Patricia. Second year student pala siya sa Lorma. Pumunta ako sa 1st floor. Ngeks. Nilipat na pala sa LRC ang Insights office. Mas maraming na yung table. Haha. Busy ang staff para sa first issue nila. Nagkalat ang mga articles at kung anu-ano pa. Hindi na siya conducive for pagtambay at pagtulog.

Kwentuhan pa konti tapos umalis na kami nina Faye, Jonee at Michelle. Nakasalubong namin palabas si Ma’am Garabiles. Na-miss ko rin siya. Kamusta raw ang college, tinanong niya. Masaya raw ba? Sabi oo.

Pero ewan. Masaya ang college pero hindi ganito yung ine-expect ko dati. Nakakapagod ang college. Magulo. Naaalala ko, dati ako yung sabik na sabik na matapos na ang high school. Parang nung fourth year, nag-aantay na lang ako na mag-college. Habang marami sa inyo ay parang takot pa na mag-college, iwan ang mga kaibigan at kaklase, ako naman ay hindi na makapaghintay pa.

Pero ngayong college, may mga panahon na binunuksan ko yung computer ko at tinitignan lahat ng mga high school pictures dun. 4 galileo, up namnaman, apec, buwan ng wika, cadt training, campus idol, Christmas party, battle of the bands, 2 einstein, 3 dalton, fieldtrips, graduation, cce month, intrams, lujc/dspc, prom, retreat at yearbook pictures. Tapos nun, ipapatugtog ko yung playlist na pinapakinggan ko dati habang gumagawa ng thesis at tsaka yung website na requirement sa computer.

Nakakahiyang aminin pero namimiss ko ang high school. Namimiss ko yung panahon na napaka-simple lang nga mga bagay. Dati sinasabi ko na ang hirap ng high school; kung anu-anong pinapagawa na wala namang kwenta. Pero ngayong nasa college na ako, naiisip ko, pa-easy-easy lang pala ako nung high school. May mga panahon na gusto ko ulit mag-high school.

Gusto ko ulit pumasok sa isang building lang. Gusto ko ulit ng gala at CAdT uniform. Gusto ko ulit ng may section. Gusto ko ulit pumasok sa school na hindi pa nakakagawa ng assignment at di nagbasa ng lessons. Gusto ko ulit ng hinahatid at sinusundo. Gusto ko ulit mag-quiz at exam na hindi nag-aaral. Gusto ko ulit gumawa ng mga projects isang araw bago ang submission. Gusto ko ulit umuwi sa bahay pagkatapos ng klase, kumain, at mag-internet buong gabi. Gusto ko ulit makipagkwentuhan tuwing recess at lunch break. Gusto ko ulit kumain ng chicken strips at ginataan. Gusto ko ulit ng mga Physics experiments. Gusto ko ulit magsuot ng ID. Gusto ko ulit magdecorate ng classroom. Gusto ko ulit ng mga monthly activites gaya ng Buwan ng Wika, Nutrition month, intrams, CCE month, campus idol, etc. Gusto ko ulit sumali sa Sirib quiz show, MTAP Math Quizbee, press conference, apec website making, etc. Gusto ko ulit ng field trip. Gusto ko ulit isipin na thesis ang sagot sa lahat ng problema ng mundo. Gusto ko ulit umupo sa ibabaw ng book shelf o teacher’s table. Gusto ko ulit ng class adviser. Gusto ko ulit ng mga permanenteng kaklase at permanenteng schedule. Gusto ko ulit ng kopyahan pag seatwork at homework. Gusto ko ulit ng “sharing insights”. Gusto ko ulit ng mga group activities. Gusto ko ulit ng mga matataas na grade. Gusto ko ulit ng retreat. Gusto ko ulit tumambay sa Insights office. Gusto ko ulit tumambay sa library. Gusto ko ulit dumaan sa fire exit tuwing class hours para bumili ng pagkain. Gusto ko ulit ng away ng mga grupo grupo. Gusto ko ulit ng tsismis. Gusto ko ulit mag-CAdT form.

Gusto ko ulit mag-prom.

Gusto ko ulit kasama sina Faye at Jonee. Gusto ko ulit makasama sina “senator” at “LR”. Gusto ko ulit kiligin tuwing makakasalubong o kakausapin ako ni Aaron. Gusto ko ulit iasar kay Morris. Gusto ko ulit makipagkantahan at makipaglokohan kay Jorge. Gusto ko ulit mag-pamela-count-of si Chicky. Gusto ko ulit makitang lumandi si Andrew. Gusto ko ulit pumunta si Lester sa 4Galileo classroom. Gusto ko ulit marinig kumanta si Czarina at Zeena (one love). Gusto ko ulit marinig mag-Ilokano si Eden. Gusto ko ulit makitang tumawa si Dian (na nakapikit. Wahahaha). Gusto ko ulit magsuot ng maling uniform si almira at Shema. Gusto ko ulit ng Pink (joyce) at Yellow (danya). Gusto ko ulit makita ang Bang Jeep (Bang jeep pa rin ba kayo?). Gusto ko ulit mag-ingay sina Kaleb, Keithlyn at Vicki. (Ooopps, di pala sila nag-iingay). Gusto ko ulit magmura si Michelle at Reina. Gusto ko ulit mang-asar at magpa-iyak si James. Gusto ko ulit pagkaisahan ng buong klase si Marvin. Gusto ko ulit marinig ang mga hirit ni Dino (jerk, loser, in your face, etc). Gusto ko ulitmagkikay-kikayan sina Jade at Kharl. Gusto kong magbasa ng tongue twister na maraming si Raymark. Gusto ko ulit tumugtog sina Ralph, Bernard at Aaron. Gusto ko ulit makita sina Ronie, Caasi, Kerwin, Lupanch, Dj, Julio, Mio, Emman, Adona, Cristy, Fema, Mary, Donna, Reina, Kim, Dana, Eden, Lennie, Aiza, Jezebel, Christine, Ada, Sheryl, Althea, Joan, Reinalym, Abie, Khero, Joanna, Krista, hazel, daphne, Hannah, gladys, shane, Kathy, aldriah, Annette, kharl, wilfredo, conrado, benjoe, amit, nicolo, alvin, brylle, van at dania. Wahaha. Sana wala akong nakalimutan. Ang ilan sa inyo ay kinakainisan ko pero gusto ko parin kayong maging part eng HS life ko kasi kung wala kayo, boring na.

Gusto ko ulit mag-flag ceremony.

guess who

Dahil as in super namimiss ko ang high, napagtriptripan ko ngayon ang mga kaklase ko dati. Sa mga batchmates ko, eto, try niyong sagutan. Hulaan niyo kung sino yung tinutukoy sa bawat linya.

1. emotionless
2. "sinong kumuha ng fudgee bar ko?!!!"
3. "I thought it's Friday" (hint: second year. Mali yung uniform nya)
4. Akala niya tuesday (hint: fourth year. same as above. wahaha)
5. yellow
6. "Sinong naglagay ng gold fish sa bag ko?!" (hint: first year)
7. Manny Pacquiao
8. "anong scandal yan? panood!" (maraming possible answers dito pero +5 pts ang may sagot na kapareho ng akin)
9. kinirogkirog
10. just for kikays
11. "asaness"
12. "asa" (hint: kakambal niya si #11. Siya rin ang nagpa-uso ng "spirits")
13. "girls get it", "hi ma'am tk!"
14. meow
15. catch a falling star and put in your pocket...
16. "kung wala ka.... ooohhh..."
17. shut up, loser, jerk, in your face
18. butterfly
19. drunken master
20. S is for... (refer to your Cadt notes)
21. chuchal
22. stiff neck (hint: first year.. hehehe)
23. bakit ganun mukha lang niya maputi?! (wahahaha!!!)
24. ewan, ang emotional (medyo marami ata possible na sagot dito pero +15pts ang sagot niyo ay kapareho ng akin)

o, ano pang hinihintay niyo, e-mail your answers to danyelli@gmail.com
deadline of submission: November 3, 2006
may prize ang may pinakamataas na score

hay....

I miss high school.

kas2 evalutation letter

[DISCLAIMER: Mukhang nobela ang liham na ito pero sana po tapusin niyo ang pagbabasa. Please. Please. Please. Salamat. ]

Oktubre 20, 2006 Biyernes

Sa aking upuan na si Melo,

Magandang araw. Ito na marahil ang huling ng ating pagsasama dito sa kas2. May exam nga pala ngayon tungkol sa mapa ng asya. Alam mo bang hindi ako nakapag-handa/ nakapag-aral para dito dahil nag-DotA ako hanggang hatinggabi? Joke. Nakapag-handa naman ako… sa tingin ko.

Pinalaynilayan ko ng isang oras kung anong dapat kong ilagay sa liham na ito.

Sige, umpisahan natin dun sa mismong pagpili ko ng Kas2 bilang isa sa mga GE ko. Alam mo bang napilitan lang akong kumuha ng kas2? Nung nag-prenlist ako nung summer, Kas1 ang pinili ko dahil Philippine studies yun (kailangan ko kasi ng 6 units na Phil. Studies sa kurso). Hindi ko yun nakuha kaya nung registration, prinoblema ko kung ano pa yung isang GE ko na kukunin. Sabi nung babaeng pinagbigyan ko ng form5A, kas2 na lang kunin ko. Ewan ko kung bakit. Siguro naiinip na siya na titignan akong pumili ng subject na kukunin.

Sa totoo lang, wala akong hilig sa Kasaysayan. Naalala ko nung high school, natutulog/ kumakanta/ nagdrodrowing/ nakikipag-usap sa kaklase lang ang ginagawa ko tuwing History/Social Studies. Nung high school, naging mangmang ako sa mga bagay bagay ng Caste system, Nirvana, Buddhismo, Shogunato at Chin Dynasty.

Pero sabi ko, magbabago ako sa college. Gusto kong balikan ang mga leksyon na hindi ko natutunan nung high school. Kukuha ako ng Kasaysayan.

Naalala ko nung unang meeting sa Kas2. Nakaupo pa ako sa harapan, yung gitna ng klase. Nagsusulat ng mga mahahalagang bagay o anunsyo na sinasabi ni prof. Binalaan niya kami. Sinabi yung mga realidad sa klase at tsaka yung mga requirements sa klase. Syempre, ganado pa ako nung mga panahong iyon. First week of classes. Excited. Energetic.

Nung magsimula na ang mga aralin, nababagot na talaga ako. Alam mo ba kung bakit ikaw ang napili kong maging upuan. Dahil malapit ka sa pintuan at malapit sa pader. Pag ako’y aantukin, meron akong sasandalan at pag dismissal na, mabilis akong makakalabas.

Wala nga pala akong klase bago ang kas2. Break ko mula 11:15 hanggang 1:00pm. May mga panahon na ayaw ko nang dumating 1pm. Hindi mo rin ako nakikita na nakatambay sa labas ng PH214 bago 1pm. Hindi dahil sa may balak ako na hindi na pumasok sa klase. Ayaw ko lang kasi yung mga kaklase ko sa kas2. Hindi ko alam kung bakit pero naiinis ako sa mga kaklase ko. Alam mo yun, yung wala silang ginagawa sa yo, basta ayaw mo lang talaga sa kanila. Dito lang sa kas2 yung hindi ko magustuhan ang “environment”. May feeling kasi na parang lahat sila super excited dun sa mga lessons; lahat sila parang napaparticipate; lahat sila interesado. May mga oras na sila ay natatawa sa mga ganito at ganyang jokes pero ako hindi. Naalala ko yung joke tungkol sa steppe. Tumawa sila dun tapos ako hindi. Nagets ko naman pero hindi lang ako natatawa. Nakakainis. Para akong alien.

Alam mo bang ang ipinasa ko lang ata na exam ay ang una at huling exam. Ano bang nangyari dun sa mga iba pang exam? Alam mo ba, kahit hindi halata, nag-aaral din naman ako para dun sa mga exam na yun eh kaya lang hindi lumalabas yung mga inaral ko o di kaya’y nagsasabay sabay ang mga exam ko mga subjects kaya minsan konti lang yung narereview ko tapos hindi pa lalabas sa exam yung nareview ko na yun.

Pero kung titignan mo, kasalanan ko pa rin diba kasi pwede naman akong mag-aral mga ilang araw bago yung exam para hindi ako nagka-cram dun sa gabi bago yung exam. Diba? Diba? Sayang nga lang at natutunan ko lang yun nung exam para sa Timog Silangang Asya. Alam mo bang 36/40 ako dun at hindi pa nache-check yung ibang mga parte dun ha! Achievement!

Pero interesado ako. Pramis. Alam mo ba na nung nag-meeting kami para sa AVR presentation namin, nag-absent ako sa scrabble class ko. 8-10am kasi yung scrabble class at 8am din yung meeting namin. Binalak ko na umattend na lang dun 10-12 na class ng scrabble pero pag dating ko dun ay even ang number ng players so wala rin akong kalaro kaya bumalik na lang ako dun sa meeting. Alam ng nakararami na idea nina Ate Jen at Ara yung shadow play at sina Charles at Greg naman dun sa script at kwento pero alam mo ba ako kaya ang conceptualize kung paano gagawin yung mga mismong puppets. Pramis! Ako kaya ang may idea kung paano gagawin yun. Pramis! Ako kaya ang unang gumawa ng shadow puppet tapos dun na nila ibinase yung mga ibang characters na ginamit.Laptop at speakers ko nga rin pala ang ginamit para sa AVR presentation. Tapos ako rin yung nagdala nung paper cups nung AVR presentation na siyang pinaglagyan nung NIPS na nilaklak nung mga player1 ng iba’t ibang mga grupo. At nung food feast, nag-grocery ako nung ilan sa mga ingredients na kailangan para sa lulutuin namin. Tapos may mga gamit din ako na kinuha mula sa aming boarding house. Hindi yun kasama dun sa nacompute na pagcocontribute-an ng grupo ha. Hindi naman sa gusto ko silang singilin noh. Heller?! Gusto ko lang sabihin ang aking mga “contributions”. Ako nga rin pala ang tagapa-xerox ng mga hand-outs ng ibang grupo para magkaroon ng kopya ang bawat membro sa grupo namin (maliban na lang dun sa huling 2 report)

May effort naman ako kahit papaano, diba? Diba? Diba?

Tingin mo, ano kaya ang grade ko? Alam mo ba na 1.25 ang dream grade ko dito. Pero deserve ko naman ang tres, diba? Diba? Diba? Alam mo ba kung bakit tres? Kasi may ES1 ako, engineering science 1: Drafting. Di pa naman binibigay yung final exam namin dun pero alam mo ba, 60% ang target grade ko para pumasa pero medyo tagilid eh. Pramis. Mahirap yung exam namin. Tanungin mo pa mga blockmates ko. Kung babagsak ako dun at dito sa kas2, baka ma-warning/probation ako. Wag naman baka mapaalis ako Eng’g. Oh. No. Please. No. I love Eng’g. I want to stay in Eng’g. I will stay in Eng’g kasi hindi ako ma-warning/probation kasi tres ako dito sa kas2, diba? Diba? Diba?

Napahaba yata tong sulat ko a. Ano ba?! Di ka naman pala marunong magbasa. Paalam na nga.

Ang estudyanteng hindi nag-vandal sa iyo

Danielle P. Padilla

NOTE: sa maniwala kayo't sa hindi, ito ang isinubmit kong letter of evaluation para sa Kas2 class ko. Nirequire kasi kami na magsubmit ng isang letter tungkol sa kas2 class. kahit sino pwede mong gawan ng sulat.

10 years ulit ang lumipas

Talagang napaka-dalang ko nang mag-update sa blog ko. Hindi ko rin alam kung bakit. Busy sa mga studies? siguro...
Nga pala, nanganganib ako sa ES1. ano pa bang bago? Tapos na ang formal interview ko sa erg. nag-round 2 pa ako. wala lang. nakakatamad pumasok tuwing lunes at biyernes dahil tapos na ang klase namin sa es1 so vacant time ko from 11:30-4pm. hay, ilang oras ko ring pinagnilaynilyan ang meaning of life. wahaha.
eto, puro mga pics na naman...
sa kas2 avr presentation preparation namin

tapos ito sa batchbonding ng ergapps06a (thanks to inez for the pics) sa gateway

after 10 years, nag-update din ako...

• Umuwi ako sa La Union nung long weekend (August 19-21). Dala dala ko ang dalawang makakapal (as in super) kong libro sa ES1 at yung book ko sa Math 17. Dinala ko rin yung materials ko para sa Comm3 journal. Napaka-useless din ng pagdadala ng mga ito dahil wala rin akong nagawa / napag-aralan. Kain-tulog lang ginawa ko sa bahay. Well, lumabas din ako. Nagkita-kita kami nina Faye at Jonee. Hay, super miss ko na sila. Despite of the devastating state of weather, talagang nagkitakita pa rin kami. Nakita ko rin si Jorge. Waaaa. Tumaba siya pero ok lang. na-miss ko din si Jorge at lahat ng kalokohan namin. Wala na ang “killer looks” ni Dino. Angat ang level ng kagwapuhan. Tapos si Morris naman ay… ummm…may mga konting pagbabago sa kanya.
• May ginawa kaming “kalokohan” nina Alvin at Aldrix after ng ES1 second long exam. Pamatay naman kasi tong second long exam sa ES1. Ano ba naman kasi yung nasa sectioning?! Parang bomba na korteng jet plane! O diba ang dali dali. Dapat may medic dun sa engg. At hindi dapat pinag-exam ang mga students sa 4th floor baka sila ay tumalon sa lobby after ng exam.
• Kumanta ako ng Narda para sa second sign ni Kuya Earl at Magasin para sa first at second sign ni Kuya Archel.
• Nagiging famous na ang isang bahagi ng math walk (hindi ito yung malapit sa sakayan ng jeep, ito yung daanan na magdadala sayo sa NIGS at CS) dahil sa isang incident na nangyari sa akin dun at yung isang tao dyan ay aliw na aliw ikwento sa iba ang mga naganap na pangyayari.
• For the first time, natuwa ako sa Kas2. Food feast at kami pa mismo ang nagluto nung food na dinala namin. Haha. View all photos
  
  
• Hindi ako nakapunta sa ERG night. Huhuhuhu. Nakuha na yung sigsheet namin.
  
• Nakakatakot nga pala talaga yung room sa likod ni oble.
• Member na ako ng UP Sillag. O diba, finally, may org na ako.
• Ten things I can’t live without in UP.
  View all photos
  
  
• Formal interview ko na (sa ERG) sa September 13. kinakabahan na ako. Wala pa akong presentation. Good luck na lang sa akin.

Belated happy birthday kina Papa (August 28), Carlo (August 29), Ate Lourdes (August 19). Advance happy birthday kina Alvin (September 10), James (September 13).

tambay week (part 2)

Naging sobrang saya ng week na ito para akin. Aside dun sa tambay week at comm3 challenge# 2, Ang daming mga significant events.

Nasabi ko na nga dun sa previous post ko na tambay week ngayon sa ERG. Mula nung carebears hanggang dun sa pirates of the carribean, naging masaya ang pagtambay ko sa ERG. Nung Thursday, ang theme ay justice league. Ako si Superman. Halos lahat ng mem eh pinagkamalan akong si Supergirl. Ayoko ko kasi si Supergirl, naka-miniskirt kasi siya. Mas astig si Superman, naka-brief! Hehe. Pero ako si Superman na nagsuot ng shorts at may kapa ni Drakula. Hehehe.

Arvin, Alvin, Ayi, Gene

hindi ito ang ERG tambayan. sa harap ng DILC yan. sayang di nakuha yung malaking sundial

ginawa para sa akin yung room sa DILC. green yung casing nung mga computers dun. maagang natapos ang klase namin sa ES1 kaya the set containing the block g9ers intersection the set containing the ERG applicants 06A ay tumambay muna sa ERG

may impromptu na presentation kami sa ERG. ang characters: si Flash at ang kanyang apat na clones, ang tatlong super girl (haha. naging supergirl na ako), isang estudyanteng nahihirapan sa ES1, isa pang student na nahihirapan sa EEE43, at syempre si ESman (justice league pa ba to?) Nawalan ng love team si flash at yung isa niyang clone kaya sila na lang ang nagsama. haha. uso na ang brokeback ngayon!

Gusto ko pa sanang tumambay sa ERG kasi masaya at medyo dumami yung mems na nandun (go! magpa-sign na!) kaya lang may klase sa ako sa Geography. Ayos lang dahil masaya naman ang geography. For the first time, napaka-active ang klase. astig!

Last Tuesday, we had our group interpretation sa Comm3. We're going to combine 2 songs ng beatle tapos di namin siya kakantahin, magiging speech choir dapat ang dating. maganda naman yung performance.

So, for our Comm3 challenge#2, we're going to perform that group presentation in three different places in UP where in there are at least 10 people tapos yung sampu na yun dapat hindi mo tinawag or something. dapat bigla bigla na kayong magpeperform at bahala na ang mga mga tao kung kayo'y kanilang papansinin o panonoorin. o diba, astig? agaw eksena!

At agaw eksena nga ang nangyari kahapon. lalo na sa AS lobby kung saan kami ay... hay, nakakahiyang ikwento. YUng dalawang place na pinagpalabasan namin ay sa grand stand ng sunken garden at yung isang tambayan ng org sa main lib. Natapos din ang challenge at ang presentation naman sa ERG ang inatupag ko.

Kami yung crew ni jack. ako si Random pirate(RP)#1. ang pangalan ko'y Ar. si Joseph si RP2, si Er. Si Kiko si RP5, si Ur. at alam kong napakahirap malaman ng pangalan ni RP3 at RP4. Ayun, nagre-volve ang kwento sa mga piratang DVD at ang golden DVD player na kulay silver. After nung skit, sumayaw pa kami ng Staying Alive. ang saya!

pagkatapos ng presentation, nag-celebrate si kuya amiel ng birthday niya. at habang kumakain ay nilulubos naming mga apps ang pagpapa-sign sa mga mems.

ang daming tao dito sa UP ngayon (hanggang bukas) kasi nga UPCAT. Bigla ko tuloy na-realize dalawang buwan na pala akong nandito sa UP. Eto lang masasabi ko sa mga UPCAT examinees, galingan niyo. Gawin niyo lahat para makapasa sa UP dahil dito sa UP, ibang klase ang saya.

tambay week (part 1)

Hay, ang tagal ko ring hindi nakapag-post dito sa blog. Wala lang medyo busy lang sa acads at well… iba pa mga bagay bagay. Applicant ako ngayon sa isang org, yung ERG (Engineering Radio Guild) at ngayong week na to ay tambay week namin kaya ayun may theme bawat araw at kailangan naming mag-costume ayun sa theme sa araw na yun.

Monday. Ang theme: care bears. Nakikita ko lang yug mga carebears pero hindi ko kabisado kung sino-sino yung mga care bears kaya imbento na lang yung bear ko. May mga kasabay naman ako nung tumambay nung umaga kaya medyo masaya. Ang cute cute nga naming mga bears. Heheheh.

Tuesday. Ang theme: prom night. Pero hindi naman pang-prom ang outfit ko. Dinaan ko na lang sa pagsusuot ng tiara. Pero sa pictures, mukha namang nag-prom ako eh. Hahahah. Kasama ko sa pagtambay si Gene, kuya Jayson at Alvin. Medyo konti lang sa umpisa yung mga mems na nandun nung tumambay kami nung umaga. Gusto nga kaming pasayawin ni Kuya Earl eh pero… Dumami din yung mga mems at ayun, natapos din namin ang pagpapa-sign sa mga ARM members.